Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

οι μέρες

Οι μέρες που περνάνε δεν αντέχουν σωτηρία
και τρέχουν οι αριθμοί να πνίξουν τα προσκέϕαλα τους
στα δέματα τους παραγράϕεται η ιστορία
και το νερό που ήπιαν δεν ποτίζει τα έλατα τους

Ο κόσμος που κινείται δεν κουνάει την ουρά του
κινείται, όταν ταυτόχρονα περνάει για τη σειρά του
δεν ξέρει να ϕλερτάρει και δεν ξέρει να υποκύπτει
δεν παίρνει απ΄το χρόνο που πιέζεται απ' την κρύπτη

[Σ' όλες τις μέρες που θα κλέψουν
δε θα γνωρίσουν άλλη πολιτεία
χυμένοι τώρα να φιλέψουν
να ΄χουν στο δρόμο τους μια συνοδεία

Κι εκείνοι μόνοι θα περνούσαν
δε θ' αναγνώριζαν την πολιτεία
θα ζούσανε και θα γελούσαν
να νιώσουν ως χρισμένη κουστωδία]

Τα χέρια τους στα έργα τους κοιτούν απορημένα
ϕοβούνται ν΄ αποδράσουν απ΄ το μάταιο της λαβής τους
κι αϕού για να σε πλάσουν είχαν μείνει στερημένα
στη ζύμωση τους γίνανε οι ίδιοι επιβλαβείς τους