Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Το άδειο...

   Άδειοι δίσκοι, άδεια τραγούδια, άδεια εξώφυλλα, άδειες εικόνες..
  Μια μυρωδιά από βενζίνη` ένα εύφλεκτο υλικό έτοιμο να πάρει φωτιά και να καταστρέψει ό,τι έχει απομείνει από την άδεια ζωή, την άδεια σελίδα που καταφέρνει να μένει άδεια.
   Πόσα άδεια μπουκάλια, πόσα άδεια πακέτα, πόσα άδεια βράδια..
Άλλα τόσα σκοτάδια γεμάτα άδειους καπνούς, άδειους συνειρμούς. Ποτάμια με το ίδιο νερό, τον ίδιο  παραλληλισμό, το ίδιο κενό.. Το άδειο..